| 1 |
et ingressus perambulabat Hiericho
|
| 2 |
et ecce vir nomine Zaccheus et hic erat princeps publicanorum et ipse dives
|
| 3 |
et quaerebat videre Iesum quis esset et non poterat prae turba quia statura pusillus erat
|
| 4 |
et praecurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret illum quia inde erat transiturus
|
| 5 |
et cum venisset ad locum suspiciens Iesus vidit illum et dixit ad eum Zacchee festinans descende quia hodie in domo tua oportet me manere
|
| 6 |
et festinans descendit et excepit illum gaudens
|
| 7 |
et cum viderent omnes murmurabant dicentes quod ad hominem peccatorem devertisset
|
| 8 |
stans autem Zaccheus dixit ad Dominum ecce dimidium bonorum meorum Domine do pauperibus et si quid aliquem defraudavi reddo quadruplum
|
| 9 |
ait Iesus ad eum quia hodie salus domui huic facta est eo quod et ipse filius sit Abrahae
|
| 10 |
venit enim Filius hominis quaerere et salvum facere quod perierat
|
| 11 |
haec illis audientibus adiciens dixit parabolam eo quod esset prope Hierusalem et quia existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur
|
| 12 |
dixit ergo homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum et reverti
|
| 13 |
vocatis autem decem servis suis dedit illis decem mnas et ait ad illos negotiamini dum venio
|
| 14 |
cives autem eius oderant illum et miserunt legationem post illum dicentes nolumus hunc regnare super nos
|
| 15 |
et factum est ut rediret accepto regno et iussit vocari servos quibus dedit pecuniam ut sciret quantum quisque negotiatus esset
|
| 16 |
venit autem primus dicens domine mna tua decem mnas adquisivit
|
| 17 |
et ait illi euge bone serve quia in modico fidelis fuisti eris potestatem habens supra decem civitates
|
| 18 |
et alter venit dicens domine mna tua fecit quinque mnas
|
| 19 |
et huic ait et tu esto supra quinque civitates
|
| 20 |
et alter venit dicens domine ecce mna tua quam habui repositam in sudario
|
| 21 |
timui enim te quia homo austeris es tollis quod non posuisti et metis quod non seminasti
|
| 22 |
dicit ei de ore tuo te iudico serve nequam sciebas quod ego austeris homo sum tollens quod non posui et metens quod non seminavi
|
| 23 |
et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam et ego veniens cum usuris utique exegissem illud
|
| 24 |
et adstantibus dixit auferte ab illo mnam et date illi qui decem mnas habet
|
| 25 |
et dixerunt ei domine habet decem mnas
|
| 26 |
dico autem vobis quia omni habenti dabitur ab eo autem qui non habet et quod habet auferetur ab eo
|
| 27 |
verumtamen inimicos meos illos qui noluerunt me regnare super se adducite huc et interficite ante me
|
| 28 |
et his dictis praecedebat ascendens in Hierosolyma
|
| 29 |
et factum est cum adpropinquasset ad Bethfage et Bethania ad montem qui vocatur Oliveti misit duos discipulos suos
|
| 30 |
dicens ite in castellum quod contra est in quod introeuntes invenietis pullum asinae alligatum cui nemo umquam hominum sedit solvite illum et adducite
|
| 31 |
et si quis vos interrogaverit quare solvitis sic dicetis ei quia Dominus operam eius desiderat
|
| 32 |
abierunt autem qui missi erant et invenerunt sicut dixit illis stantem pullum
|
| 33 |
solventibus autem illis pullum dixerunt domini eius ad illos quid solvitis pullum
|
| 34 |
at illi dixerunt quia Dominus eum necessarium habet
|
| 35 |
et duxerunt illum ad Iesum et iactantes vestimenta sua supra pullum inposuerunt Iesum
|
| 36 |
eunte autem illo substernebant vestimenta sua in via
|
| 37 |
et cum adpropinquaret iam ad descensum montis Oliveti coeperunt omnes turbae discentium gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus quas viderant virtutibus
|
| 38 |
dicentes benedictus qui venit rex in nomine Domini pax in caelo et gloria in excelsis
|
| 39 |
et quidam Pharisaeorum de turbis dixerunt ad illum magister increpa discipulos tuos
|
| 40 |
quibus ipse ait dico vobis quia si hii tacuerint lapides clamabunt
|
| 41 |
et ut adpropinquavit videns civitatem flevit super illam dicens
|
| 42 |
quia si cognovisses et tu et quidem in hac die tua quae ad pacem tibi nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis
|
| 43 |
quia venient dies in te et circumdabunt te inimici tui vallo et circumdabunt te et coangustabunt te undique
|
| 44 |
ad terram prosternent te et filios qui in te sunt et non relinquent in te lapidem super lapidem eo quod non cognoveris tempus visitationis tuae
|
| 45 |
et ingressus in templum coepit eicere vendentes in illo et ementes
|
| 46 |
dicens illis scriptum est quia domus mea domus orationis est vos autem fecistis illam speluncam latronum
|
| 47 |
et erat docens cotidie in templo principes autem sacerdotum et scribae et principes plebis quaerebant illum perdere
|
| 48 |
et non inveniebant quid facerent illi omnis enim populus suspensus erat audiens illum
|
