| 1 |
et cum adpropinquarent Hierosolymae et Bethaniae ad montem Olivarum mittit duos ex discipulis suis
|
| 2 |
et ait illis ite in castellum quod est contra vos et statim introeuntes illuc invenietis pullum ligatum super quem nemo adhuc hominum sedit solvite illum et adducite
|
| 3 |
et si quis vobis dixerit quid facitis dicite quia Domino necessarius est et continuo illum dimittet huc
|
| 4 |
et abeuntes invenerunt pullum ligatum ante ianuam foris in bivio et solvunt eum
|
| 5 |
et quidam de illic stantibus dicebant illis quid facitis solventes pullum
|
| 6 |
qui dixerunt eis sicut praeceperat illis Iesus et dimiserunt eis
|
| 7 |
et duxerunt pullum ad Iesum et inponunt illi vestimenta sua et sedit super eo
|
| 8 |
multi autem vestimenta sua straverunt in via alii autem frondes caedebant de arboribus et sternebant in via
|
| 9 |
et qui praeibant et qui sequebantur clamabant dicentes osanna benedictus qui venit in nomine Domini
|
| 10 |
benedictum quod venit regnum patris nostri David osanna in excelsis
|
| 11 |
et introivit Hierosolyma in templum et circumspectis omnibus cum iam vespera esset hora exivit in Bethania cum duodecim
|
| 12 |
et alia die cum exirent a Bethania esuriit
|
| 13 |
cumque vidisset a longe ficum habentem folia venit si quid forte inveniret in ea et cum venisset ad eam nihil invenit praeter folia non enim erat tempus ficorum
|
| 14 |
et respondens dixit ei iam non amplius in aeternum quisquam fructum ex te manducet et audiebant discipuli eius
|
| 15 |
et veniunt Hierosolymam et cum introisset templum coepit eicere vendentes et ementes in templo et mensas nummulariorum et cathedras vendentium columbas evertit
|
| 16 |
et non sinebat ut quisquam vas transferret per templum
|
| 17 |
et docebat dicens eis non scriptum est quia domus mea domus orationis vocabitur omnibus gentibus vos autem fecistis eam speluncam latronum
|
| 18 |
quo audito principes sacerdotum et scribae quaerebant quomodo eum perderent timebant enim eum quoniam universa turba admirabatur super doctrina eius
|
| 19 |
et cum vespera facta esset egrediebatur de civitate
|
| 20 |
et cum mane transirent viderunt ficum aridam factam a radicibus
|
| 21 |
et recordatus Petrus dicit ei rabbi ecce ficus cui maledixisti aruit
|
| 22 |
et respondens Iesus ait illis habete fidem Dei
|
| 23 |
amen dico vobis quicumque dixerit huic monti tollere et mittere in mare et non haesitaverit in corde suo sed crediderit quia quodcumque dixerit fiat fiet ei
|
| 24 |
propterea dico vobis omnia quaecumque orantes petitis credite quia accipietis et veniet vobis
|
| 25 |
et cum stabitis ad orandum dimittite si quid habetis adversus aliquem ut et Pater vester qui in caelis est dimittat vobis peccata vestra
|
| 26 |
quod si vos non dimiseritis nec Pater vester qui in caelis est dimittet vobis peccata vestra
|
| 27 |
et veniunt rursus Hierosolymam et cum ambularet in templo accedunt ad eum summi sacerdotes et scribae et seniores
|
| 28 |
et dicunt illi in qua potestate haec facis et quis tibi dedit hanc potestatem ut ista facias
|
| 29 |
Iesus autem respondens ait illis interrogabo vos et ego unum verbum et respondete mihi et dicam vobis in qua potestate haec faciam
|
| 30 |
baptismum Iohannis de caelo erat an ex hominibus respondete mihi
|
| 31 |
at illi cogitabant secum dicentes si dixerimus de caelo dicet quare ergo non credidistis ei
|
| 32 |
sed dicemus ex hominibus timebant populum omnes enim habebant Iohannem quia vere propheta esset
|
| 33 |
et respondentes dicunt Iesu nescimus respondens Iesus ait illis neque ego dico vobis in qua potestate haec faciam
|
