| 1 |
erat autem pascha et azyma post biduum et quaerebant summi sacerdotes et scribae quomodo eum dolo tenerent et occiderent
|
| 2 |
dicebant enim non in die festo ne forte tumultus fieret populi
|
| 3 |
et cum esset Bethaniae in domo Simonis leprosi et recumberet venit mulier habens alabastrum unguenti nardi spicati pretiosi et fracto alabastro effudit super caput eius
|
| 4 |
erant autem quidam indigne ferentes intra semet ipsos et dicentes ut quid perditio ista unguenti facta est
|
| 5 |
poterat enim unguentum istud veniri plus quam trecentis denariis et dari pauperibus et fremebant in eam
|
| 6 |
Iesus autem dixit sinite eam quid illi molesti estis bonum opus operata est in me
|
| 7 |
semper enim pauperes habetis vobiscum et cum volueritis potestis illis benefacere me autem non semper habetis
|
| 8 |
quod habuit haec fecit praevenit unguere corpus meum in sepulturam
|
| 9 |
amen dico vobis ubicumque praedicatum fuerit evangelium istud in universum mundum et quod fecit haec narrabitur in memoriam eius
|
| 10 |
et Iudas Scariotis unus de duodecim abiit ad summos sacerdotes ut proderet eum illis
|
| 11 |
qui audientes gavisi sunt et promiserunt ei pecuniam se daturos et quaerebat quomodo illum oportune traderet
|
| 12 |
et primo die azymorum quando pascha immolabant dicunt ei discipuli quo vis eamus et paremus tibi ut manduces pascha
|
| 13 |
et mittit duos ex discipulis suis et dicit eis ite in civitatem et occurret vobis homo laguenam aquae baiulans sequimini eum
|
| 14 |
et quocumque introierit dicite domino domus quia magister dicit ubi est refectio mea ubi pascha cum discipulis meis manducem
|
| 15 |
et ipse vobis demonstrabit cenaculum grande stratum et illic parate nobis
|
| 16 |
et abierunt discipuli eius et venerunt in civitatem et invenerunt sicut dixerat illis et praeparaverunt pascha
|
| 17 |
vespere autem facto venit cum duodecim
|
| 18 |
et discumbentibus eis et manducantibus ait Iesus amen dico vobis quia unus ex vobis me tradet qui manducat mecum
|
| 19 |
at illi coeperunt contristari et dicere ei singillatim numquid ego
|
| 20 |
qui ait illis unus ex duodecim qui intinguit mecum in catino
|
| 21 |
et Filius quidem hominis vadit sicut scriptum est de eo vae autem homini illi per quem Filius hominis traditur bonum ei si non esset natus homo ille
|
| 22 |
et manducantibus illis accepit Iesus panem et benedicens fregit et dedit eis et ait sumite hoc est corpus meum
|
| 23 |
et accepto calice gratias agens dedit eis et biberunt ex illo omnes
|
| 24 |
et ait illis hic est sanguis meus novi testamenti qui pro multis effunditur
|
| 25 |
amen dico vobis quod iam non bibam de genimine vitis usque in diem illum cum illud bibam novum in regno Dei
|
| 26 |
et hymno dicto exierunt in montem Olivarum
|
| 27 |
et ait eis Iesus omnes scandalizabimini in nocte ista quia scriptum est percutiam pastorem et dispergentur oves
|
| 28 |
sed posteaquam resurrexero praecedam vos in Galilaeam
|
| 29 |
Petrus autem ait ei et si omnes scandalizati fuerint sed non ego
|
| 30 |
et ait illi Iesus amen dico tibi quia tu hodie in nocte hac priusquam bis gallus vocem dederit ter me es negaturus
|
| 31 |
at ille amplius loquebatur et si oportuerit me simul conmori tibi non te negabo similiter autem et omnes dicebant
|
| 32 |
et veniunt in praedium cui nomen Gethsemani et ait discipulis suis sedete hic donec orem
|
| 33 |
et adsumit Petrum et Iacobum et Iohannem secum et coepit pavere et taedere
|
| 34 |
et ait illis tristis est anima mea usque ad mortem sustinete hic et vigilate
|
| 35 |
et cum processisset paululum procidit super terram et orabat ut si fieri posset transiret ab eo hora
|
| 36 |
et dixit Abba Pater omnia possibilia tibi sunt transfer calicem hunc a me sed non quod ego volo sed quod tu
|
| 37 |
et venit et invenit eos dormientes et ait Petro Simon dormis non potuisti una hora vigilare
|
| 38 |
vigilate et orate ut non intretis in temptationem spiritus quidem promptus caro vero infirma
|
| 39 |
et iterum abiens oravit eundem sermonem dicens
|
| 40 |
et reversus denuo invenit eos dormientes erant enim oculi illorum ingravati et ignorabant quid responderent ei
|
| 41 |
et venit tertio et ait illis dormite iam et requiescite sufficit venit hora ecce traditur Filius hominis in manus peccatorum
|
| 42 |
surgite eamus ecce qui me tradit prope est
|
| 43 |
et adhuc eo loquente venit Iudas Scarioth unus ex duodecim et cum illo turba cum gladiis et lignis a summis sacerdotibus et a scribis et a senioribus
|
| 44 |
dederat autem traditor eius signum eis dicens quemcumque osculatus fuero ipse est tenete eum et ducite
|
| 45 |
et cum venisset statim accedens ad eum ait rabbi et osculatus est eum
|
| 46 |
at illi manus iniecerunt in eum et tenuerunt eum
|
| 47 |
unus autem quidam de circumstantibus educens gladium percussit servum summi sacerdotis et amputavit illi auriculam
|
| 48 |
et respondens Iesus ait illis tamquam ad latronem existis cum gladiis et lignis conprehendere me
|
| 49 |
cotidie eram apud vos in templo docens et non me tenuistis sed ut adimpleantur scripturae
|
| 50 |
tunc discipuli eius relinquentes eum omnes fugerunt
|
| 51 |
adulescens autem quidam sequebatur illum amictus sindone super nudo et tenuerunt eum
|
| 52 |
at ille reiecta sindone nudus profugit ab eis
|
| 53 |
et adduxerunt Iesum ad summum sacerdotem et conveniunt omnes sacerdotes et scribae et seniores
|
| 54 |
Petrus autem a longe secutus est eum usque intro in atrium summi sacerdotis et sedebat cum ministris et calefaciebat se ad ignem
|
| 55 |
summi vero sacerdotes et omne concilium quaerebant adversum Iesum testimonium ut eum morti traderent nec inveniebant
|
| 56 |
multi enim testimonium falsum dicebant adversus eum et convenientia testimonia non erant
|
| 57 |
et quidam surgentes falsum testimonium ferebant adversus eum dicentes
|
| 58 |
quoniam nos audivimus eum dicentem ego dissolvam templum hoc manufactum et per triduum aliud non manufactum aedificabo
|
| 59 |
et non erat conveniens testimonium illorum
|
| 60 |
et exsurgens summus sacerdos in medium interrogavit Iesum dicens non respondes quicquam ad ea quae tibi obiciuntur ab his
|
| 61 |
ille autem tacebat et nihil respondit rursum summus sacerdos interrogabat eum et dicit ei tu es Christus Filius Benedicti
|
| 62 |
Iesus autem dixit illi ego sum et videbitis Filium hominis a dextris sedentem Virtutis et venientem cum nubibus caeli
|
| 63 |
summus autem sacerdos scindens vestimenta sua ait quid adhuc desideramus testes
|
| 64 |
audistis blasphemiam quid vobis videtur qui omnes condemnaverunt eum esse reum mortis
|
| 65 |
et coeperunt quidam conspuere eum et velare faciem eius et colaphis eum caedere et dicere ei prophetiza et ministri alapis eum caedebant
|
| 66 |
et cum esset Petrus in atrio deorsum venit una ex ancillis summi sacerdotis
|
| 67 |
et cum vidisset Petrum calefacientem se aspiciens illum ait et tu cum Iesu Nazareno eras
|
| 68 |
at ille negavit dicens neque scio neque novi quid dicas et exiit foras ante atrium et gallus cantavit
|
| 69 |
rursus autem cum vidisset illum ancilla coepit dicere circumstantibus quia hic ex illis est
|
| 70 |
at ille iterum negavit et post pusillum rursus qui adstabant dicebant Petro vere ex illis es nam et Galilaeus es
|
| 71 |
ille autem coepit anathematizare et iurare quia nescio hominem istum quem dicitis
|
| 72 |
et statim iterum gallus cantavit et recordatus est Petrus verbi quod dixerat ei Iesus priusquam gallus cantet bis ter me negabis et coepit flere
|
