| 1 |
in illis diebus iterum cum turba multa esset nec haberent quod manducarent convocatis discipulis ait illis
|
| 2 |
misereor super turba quia ecce iam triduo sustinent me nec habent quod manducent
|
| 3 |
et si dimisero eos ieiunos in domum suam deficient in via quidam enim ex eis de longe venerunt
|
| 4 |
et responderunt ei discipuli sui unde istos poterit quis hic saturare panibus in solitudine
|
| 5 |
et interrogavit eos quot panes habetis qui dixerunt septem
|
| 6 |
et praecepit turbae discumbere supra terram et accipiens septem panes gratias agens fregit et dabat discipulis suis ut adponerent et adposuerunt turbae
|
| 7 |
et habebant pisciculos paucos et ipsos benedixit et iussit adponi
|
| 8 |
et manducaverunt et saturati sunt et sustulerunt quod superaverat de fragmentis septem sportas
|
| 9 |
erant autem qui manducaverunt quasi quattuor milia et dimisit eos
|
| 10 |
et statim ascendens navem cum discipulis suis venit in partes Dalmanutha
|
| 11 |
et exierunt Pharisaei et coeperunt conquirere cum eo quaerentes ab illo signum de caelo temptantes eum
|
| 12 |
et ingemescens spiritu ait quid generatio ista quaerit signum amen dico vobis si dabitur generationi isti signum
|
| 13 |
et dimittens eos ascendens iterum abiit trans fretum
|
| 14 |
et obliti sunt sumere panes et nisi unum panem non habebant secum in navi
|
| 15 |
et praecipiebat eis dicens videte cavete a fermento Pharisaeorum et fermento Herodis
|
| 16 |
et cogitabant ad alterutrum dicentes quia panes non habemus
|
| 17 |
quo cognito Iesus ait illis quid cogitatis quia panes non habetis nondum cognoscitis nec intellegitis adhuc caecatum habetis cor vestrum
|
| 18 |
oculos habentes non videtis et aures habentes non auditis nec recordamini
|
| 19 |
quando quinque panes fregi in quinque milia et quot cofinos fragmentorum plenos sustulistis dicunt ei duodecim
|
| 20 |
quando et septem panes in quattuor milia quot sportas fragmentorum tulistis et dicunt ei septem
|
| 21 |
et dicebat eis quomodo nondum intellegitis
|
| 22 |
et veniunt Bethsaida et adducunt ei caecum et rogabant eum ut illum tangeret
|
| 23 |
et adprehendens manum caeci eduxit eum extra vicum et expuens in oculos eius inpositis manibus suis interrogavit eum si aliquid videret
|
| 24 |
et aspiciens ait video homines velut arbores ambulantes
|
| 25 |
deinde iterum inposuit manus super oculos eius et coepit videre et restitutus est ita ut videret clare omnia
|
| 26 |
et misit illum in domum suam dicens vade in domum tuam et si in vicum introieris nemini dixeris
|
| 27 |
et egressus est Iesus et discipuli eius in castella Caesareae Philippi et in via interrogabat discipulos suos dicens eis quem me dicunt esse homines
|
| 28 |
qui responderunt illi dicentes Iohannem Baptistam alii Heliam alii vero quasi unum de prophetis
|
| 29 |
tunc dicit illis vos vero quem me dicitis esse respondens Petrus ait ei tu es Christus
|
| 30 |
et comminatus est eis ne cui dicerent de illo
|
| 31 |
et coepit docere illos quoniam oportet Filium hominis multa pati et reprobari a senioribus et a summis sacerdotibus et scribis et occidi et post tres dies resurgere
|
| 32 |
et palam verbum loquebatur et adprehendens eum Petrus coepit increpare eum
|
| 33 |
qui conversus et videns discipulos suos comminatus est Petro dicens vade retro me Satana quoniam non sapis quae Dei sunt sed quae sunt hominum
|
| 34 |
et convocata turba cum discipulis suis dixit eis si quis vult post me sequi deneget se ipsum et tollat crucem suam et sequatur me
|
| 35 |
qui enim voluerit animam suam salvam facere perdet eam qui autem perdiderit animam suam propter me et evangelium salvam eam faciet
|
| 36 |
quid enim proderit homini si lucretur mundum totum et detrimentum faciat animae suae
|
| 37 |
aut quid dabit homo commutationem pro anima sua
|
| 38 |
qui enim me confusus fuerit et mea verba in generatione ista adultera et peccatrice et Filius hominis confundetur eum cum venerit in gloria Patris sui cum angelis sanctis
|
| 39 |
et dicebat illis amen dico vobis quia sunt quidam de hic stantibus qui non gustabunt mortem donec videant regnum Dei veniens in virtute
|
